Hello world!

Atölye Adatepe: Fevzi ile Seramiğin Hafızası

NTV yıllarında başlayan bir dostluk, 30 yıl sonra Ayvalık ve Adatepe’de seramik üzerinden sürüyor. Fevzi için seramik başta bir hobi olarak başladı; zamanla onu sakinleştiren, denemeye ve güzeli aramaya devam etmesini sağlayan kişisel bir üretim alanına dönüştü.

Tornada başlayan öğrenme

Fevzi, izin günlerinde yaklaşık iki yıl boyunca biri Türk, diğeri Japon iki hocadan ders aldı. Torna ile ilk karşılaşmasında küçük bir ayrıntının beden ve teknik üzerindeki etkisini deneyimledi: hocasının ayağının altına koymasını istediği tası gereksiz buldu, fakat kısa süre sonra sırtı ağrımaya başlayınca bu yönlendirmenin nedenini anladı.

“Gerçekten her şey tecrübeyle sabit.”

Bu küçük anı, atölyedeki üretimin özünü de anlatıyor: malzemeyi, bedeni ve tekniği acele etmeden öğrenmek.

Japon etkisi ve tekrar etmeme isteği

Fevzi’nin çalışmalarında Japon seramik geleneğinin etkileri hissediliyor. Kazıyarak oluşturduğu yüzeyler, nar formları ve dekoratif vazolar atölyedeki diğer parçalardan ayrılıyor. Buna rağmen kendisini tek bir tarza sabitlemek istemiyor.

“Bu hâlâ benim hobim; beni rahatlatan bir uğraş. Sonunda iki kere aynı şeyi yapmak istemiyorum.”

Ticari üretimde tekrar eden, kolay satılan ürünlere yönelmek yaygın olsa da Fevzi için asıl heyecan yeni bir formu, yüzeyi veya tekniği ilk kez denemekte.

Ayrılmakta zorlandığı parçalar

Fevzi ürettiği bazı parçalardan ayrılamıyor. Hatta Adatepe’deki atölyede sevdiği çalışmalar satılmasın diye onları arka taraflara sakladığı oluyor. Çünkü her parçanın üretildiği güne, heyecana ve arayışa bağlı bir anısı var.

“Sevdiğim işlere baktığım zaman o sırada hissettiğim heyecan aklıma geliyor.”

Günlük kullanım ürünlerinden dekoratif parçalara doğru ilerleyen üretimi, tamamlanmış bir üsluptan çok sürekli gelişen bir araştırmayı andırıyor.

Atölye Adatepe’de başka yerde bulamayacağınız tasarımlar

Atölyenin sahibi Fevzi, tarzını sabitlemek yerine geliştiren; yaptığı her işte başka bir ayrıntının peşine düşen mükemmeliyetçi bir sanatçı. Adatepe’deki atölye de bu arayışın sessiz, kişisel ve şiirsel bir kaydı gibi.

Similar Posts